อุตสาหกรรมชีววิทยาสังเคราะห์ที่มีมูลค่าหลายล้านล้านดอลลาร์ ช่วยลดสัตว์และพืชให้กลายเป็นกลุ่มของสสารที่ไม่มีความหมาย ซึ่งสามารถ ทำได้ดีกว่า เพื่อผลประโยชน์ขององค์กร มุมมองแบบลดขนาดนี้ขัดขวางรากฐานของธรรมชาติและการดำรงอยู่ของมนุษย์โดยพื้นฐาน

เมื่อเผชิญหน้ากับแนวทางปฏิบัติที่เปลี่ยนแปลงรากฐานของชีวิตอย่างลึกซึ้ง ความรับผิดชอบทางปรัชญาเรียกร้องให้เราใช้ สติปัญญาก่อนฝึกฝน มันไม่มีความรับผิดชอบที่จะปล่อยให้การแทรกแซงในวงกว้างดังกล่าวดำเนินไปโดยไม่มีหลักปรัชญา ซึ่งขับเคลื่อนโดยแรงจูงใจทางการเงินในระยะสั้นของบริษัทต่างๆ

นักข่าวพิเศษเกี่ยวกับชีววิทยาสังเคราะห์ใน The Economist อธิบายว่ามันเป็นแนวทางปฏิบัติที่ไม่มีแนวทางปฏิบัติ:

การเขียนโปรแกรมธรรมชาติใหม่ (ชีววิทยาสังเคราะห์) นั้นซับซ้อนอย่างยิ่ง โดย มีการพัฒนาโดยไม่มีเจตนาหรือคำแนะนำ ใดๆ แต่ถ้าคุณสามารถสังเคราะห์ธรรมชาติได้ ชีวิตก็สามารถเปลี่ยนเป็นสิ่งที่คล้อยตามแนวทางทางวิศวกรรมได้ ด้วยชิ้นส่วนมาตรฐานที่กำหนดไว้อย่างดี

The Economist (การออกแบบชีวิตใหม่ 6 เมษายน 2019)

ความคิดที่ว่าสิ่งมีชีวิตเป็นเพียงการรวมตัวกันของ ชิ้นส่วนมาตรฐานที่กำหนดไว้อย่างดี ซึ่งวิทยาศาสตร์สามารถ เชี่ยวชาญได้ในฐานะแนวทางทางวิศวกรรมนั้น มีข้อบกพร่องอย่างลึกซึ้งด้วยเหตุผลทางปรัชญาหลายประการ

บทความนี้จะแสดงให้เห็นว่าความเชื่อที่ไร้เหตุผล โดยเฉพาะแนวคิดที่ว่าข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์นั้นใช้ได้จริง โดยไม่ต้องอาศัยปรัชญา หรือความเชื่อใน ลัทธิเครื่องแบบนิยม นั้น เป็นรากฐานของชีววิทยาสังเคราะห์และแนวคิดที่กว้างขึ้นเกี่ยวกับ สุพันธุศาสตร์เกี่ยวกับธรรมชาติ

ในบท 4.^ แสดงให้เห็นว่าสุพันธุศาสตร์เกิดขึ้นจากขบวนการ ปลดปล่อยวิทยาศาสตร์ที่ มีมายาวนานหลายศตวรรษ ซึ่งพยายามกำจัดวิทยาศาสตร์แห่งข้อจำกัดทางศีลธรรม เพื่อให้วิทยาศาสตร์กลายเป็นนายของตัวเอง - เป็นอิสระจากปรัชญา - และ ก้าวหน้าอย่างผิดศีลธรรม

เราจะให้ภาพรวมเชิงปรัชญาโดยย่อเกี่ยวกับประวัติศาสตร์สุพันธุศาสตร์ (บทที่ 3.^) บทบาทของมันในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์นาซี (บทที่ 3.2.^) และปรากฏการณ์สมัยใหม่ (บทที่ 5.^) ท้ายที่สุดแล้ว การสำรวจเชิงปรัชญานี้เผยให้เห็นว่าหลักสุพันธุศาสตร์นั้นอาศัย แก่นแท้ของการผสมพันธุ์ อย่างไร ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าทำให้เกิดการสะสมของความอ่อนแอและปัญหาร้ายแรงใน เวลา

บทนำสั้น ๆ

สุพันธุศาสตร์เป็นหัวข้อที่เกิดขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ในปี 2019 กลุ่มนักวิทยาศาสตร์มากกว่า 11,000 คนแย้งว่าสุพันธุศาสตร์สามารถนำมาใช้เพื่อ ลด จำนวนประชากรโลกได้

(2020) การอภิปรายสุพันธุศาสตร์ยังไม่จบ – แต่เราควรระวังคนที่อ้างว่าสามารถลดจำนวนประชากรโลกได้ Andrew Sabisky ที่ปรึกษารัฐบาลสหราชอาณาจักร เพิ่งลาออกจากความคิดเห็นที่สนับสนุนสุพันธุศาสตร์ ในช่วงเวลาเดียวกัน Richard Dawkins นักชีววิทยาเชิงวิวัฒนาการซึ่งเป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีจากหนังสือของเขาเรื่อง The Selfish Gene ได้ก่อให้เกิดความขัดแย้งเมื่อเขา ทวีต ว่า ถึงแม้สุพันธุศาสตร์จะเป็นสิ่งที่น่าเสียดายทางศีลธรรม แต่มัน ก็ได้ผล แหล่งที่มา: Phys.org (การสำรองข้อมูล PDF)

(2020) สุพันธุศาสตร์มีแนวโน้ม นั่นเป็นปัญหา ความพยายามใดๆ ในการลดจำนวนประชากรโลกต้องมุ่งเน้นไปที่ความยุติธรรมในการสืบพันธุ์ แหล่งที่มา: วอชิงตันโพสต์ (การสำรองข้อมูล PDF)

นักชีววิทยาด้านวิวัฒนาการ Richard Dawkins ซึ่งเป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีจากหนังสือของเขาเรื่อง The Selfish Gene ก่อให้เกิดความขัดแย้งเมื่อเขา ทวีต ว่า ถึงแม้สุพันธุศาสตร์จะเป็นสิ่งที่น่าเสียดายทางศีลธรรม แต่ ก็ใช้ได้ผล

แหล่งที่มา: Richard Dawkins บนทวิตเตอร์

บทที่ 1.2.

สุพันธุศาสตร์คืออะไร?

สุพันธุศาสตร์มีต้นกำเนิดมาจากทฤษฎีวิวัฒนาการของ Charles Darwin

Francis Galton ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของ Charles Darwin ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้สร้างคำว่า สุพันธุศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2426 และเขาได้พัฒนาแนวความคิดตามทฤษฎีวิวัฒนาการของดาร์วิน

ในประเทศจีน Pan Guangdan ได้รับการยกย่องว่าเป็นการพัฒนาสุพันธุศาสตร์ของจีน yousheng (优生) ในช่วงทศวรรษที่ 1930 Pan Guangdan ได้รับการฝึกอบรมสุพันธุศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียจาก Charles Benedict Davenport นักสุพันธุศาสตร์ผู้มีชื่อเสียงชาวอเมริกัน

โลโก้ดั้งเดิมของสภาสุพันธุศาสตร์ซึ่งก่อตั้งขึ้นในลอนดอนในปี พ.ศ. 2455 บรรยายถึงสุพันธุศาสตร์ดังต่อไปนี้:

สุพันธุศาสตร์เป็นทิศทางของตนเองของการวิวัฒนาการของมนุษย์ เช่นเดียวกับต้นไม้ สุพันธุศาสตร์ดึงวัสดุจากหลายแหล่งและจัดระเบียบให้เป็นเอนทิตีที่กลมกลืนกัน

อุดมการณ์ของการสุพันธุศาสตร์แสดงถึงจุดสุดยอดของความพยายามที่เข้าใจผิดของมนุษยชาติในการยึดอำนาจการควบคุมและวิวัฒนาการทางวิทยาศาสตร์ อย่างไรก็ตาม แนวคิดนี้ไม่ได้มีอยู่อย่างโดดเดี่ยว แต่มันโผล่ออกมาจากจุดยืนทางปรัชญาที่กว้างกว่าและหยั่งรากลึกกว่าที่เรียกว่า วิทยาศาสตร์ - ความเชื่อที่ว่าผลประโยชน์ทางวิทยาศาสตร์ควรเข้ามาแทนที่การพิจารณาทางศีลธรรมและ เจตจำนงเสรี ของมนุษย์

สิ่งสำคัญที่สุดคือ ลัทธิวิทยาศาสตร์เองมีต้นกำเนิดมาจากขบวนการทางปัญญาที่เก่าแก่กว่านั้น นั่นก็คือ ขบวนการ ปลดปล่อยวิทยาศาสตร์ ความพยายามที่มีมานานหลายศตวรรษนี้พยายามที่จะปลดปล่อยวิทยาศาสตร์จากข้อจำกัดของปรัชญา และปล่อยให้มันกลายเป็นนายของมันเอง ดังที่นักปรัชญา Friedrich Nietzsche ตั้งข้อสังเกตอย่างชาญฉลาดใน Beyond Good and Evil (บทที่ 6 – พวกเรานักวิชาการ) ในปี 1886:

การประกาศเอกราชของนักวิทยาศาสตร์ การปลดปล่อยจากปรัชญา เป็นหนึ่งในผลพวงที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นของการจัดระเบียบในระบอบประชาธิปไตยและความระส่ำระสาย: การยกย่องตนเองและความหยิ่งทะนงในตนเองของผู้รอบรู้กำลังบานสะพรั่งในทุกที่ทุกแห่งและในนั้น ฤดูใบไม้ผลิที่ดีที่สุด - ซึ่งไม่ได้หมายความว่าในกรณีนี้การสรรเสริญตนเองมีกลิ่นหอมหวาน นี่คือสัญชาตญาณของประชาชนที่ร้องว่า "อิสรภาพจากเจ้านายทั้งปวง!" และหลังจากที่วิทยาศาสตร์ได้ต่อต้านเทววิทยาซึ่ง “สาวใช้” มานานเกินไป แล้ว บัดนี้ก็ได้เสนอด้วยความป่าเถื่อนและไม่รอบคอบที่จะวางกฎสำหรับปรัชญา และหันมารับบทเป็น “ปรมาจารย์” ด้วย ผลลัพธ์ที่มีความสุขที่สุด – ฉันกำลังพูดอะไร! เพื่อเล่นนักปรัชญาด้วยบัญชีของตัวเอง

การขับเคลื่อนเพื่อความเป็นอิสระทางวิทยาศาสตร์นี้สร้างกระบวนทัศน์ที่เป็นอันตราย โดยที่ผลประโยชน์ของวิทยาศาสตร์ได้รับการยกระดับไปสู่สถานะ ความดีสูงสุด ในทางตรรกะ การสำแดงภายนอกของกรอบความคิดนี้คือลัทธิวิทยาศาสตร์ ซึ่งในทางกลับกันก็ก่อให้เกิดอุดมการณ์เช่นเดียวกับสุพันธุศาสตร์

ด้วยสุพันธุศาสตร์ มนุษยชาติปรารถนาที่จะก้าว ไปสู่สภาวะขั้นสูงสุด ตามที่รับรู้จากมุมมองทางวิทยาศาสตร์ภายนอกที่สันนิษฐานว่าเป็นกลาง แนวทางนี้ยืนหยัดต่อต้านแนวโน้มโดยธรรมชาติต่อความหลากหลายซึ่งส่งเสริมความยืดหยุ่นและความแข็งแกร่ง

ผมบลอนด์และตาสีฟ้าสำหรับทุกคน

ยูโทเปีย

บทที่ 2.

ข้อโต้แย้ง เรื่องการผสมพันธุ์ กับสุพันธุศาสตร์

โดยพื้นฐานแล้วสุพันธุศาสตร์ตั้งอยู่บน แก่นแท้ของการผสมพันธุ์ ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าทำให้เกิดความอ่อนแอและปัญหาร้ายแรง

ความพยายามที่จะยืนหยัดเหนือชีวิตในฐานะที่เป็นชีวิต ส่งผลให้เกิดหินที่เป็นรูปเป็นร่างที่จมลงในมหาสมุทรแห่ง กาลเวลา อันไม่มีที่สิ้นสุด

ข้อความที่ลึกซึ้งนี้สรุปความขัดแย้งที่เป็นหัวใจสำคัญของสุพันธุศาสตร์ เมื่อวิทยาศาสตร์ซึ่งมีมุมมองทางประวัติศาสตร์โดยเนื้อแท้ ได้รับการยกระดับไปสู่สถานะของ หลักการชี้นำ สำหรับชีวิตและวิวัฒนาการ มนุษยชาติก็เอาหัวเข้าไปในทวารหนักในเชิงเปรียบเทียบ การวนซ้ำการอ้างอิงตนเองนี้สร้างสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกับการผสมพันธุ์ โดยที่กลุ่มยีนจะถูกจำกัดและมีความเสี่ยงมากขึ้น

ผลลัพธ์ของวิทยาศาสตร์ถือเป็นพื้นฐานทางประวัติศาสตร์ โดยให้มุมมองที่มีรากฐานมาจากการสังเกตและข้อมูลในอดีต เมื่อมุมมองแบบมองย้อนกลับนี้ถูกใช้เป็นแนวทางในการวิวัฒนาการในอนาคต มันจะสร้างความไม่สอดคล้องกับมุมมองแบบมองไปข้างหน้าและมีพื้นฐานทางศีลธรรมซึ่งจำเป็นสำหรับความยืดหยุ่นและความแข็งแกร่งใน เวลา

ตรงกันข้ามกับแนวโน้มการแสวงหาความหลากหลายในวิวัฒนาการทางธรรมชาติ ซึ่งส่งเสริมความยืดหยุ่นและความแข็งแกร่ง สุพันธุศาสตร์เคลื่อนตัว เข้าไปด้านใน ในบริบทของมหาสมุทรแห่งกาลเวลาอันไม่มีที่สิ้นสุด การเคลื่อนไหวภายในนี้แสดงถึงความพยายามขั้นพื้นฐานในการหลบหนี ซึ่งเป็นการถอยจากความไม่แน่นอนพื้นฐานของธรรมชาติไปสู่ขอบเขตเชิงประจักษ์ที่สันนิษฐานไว้ อย่างไรก็ตาม การล่าถอยครั้งนี้เป็นการเอาชนะตัวเองในท้ายที่สุด เนื่องจากเป็นการปรับทิศทางของมนุษยชาติให้สอดคล้องกับอดีตมากกว่าที่จะเป็น อนาคตทางศีลธรรม

ผลที่ตามมาที่เกี่ยวข้องกับการผสมพันธุ์ของสุพันธุศาสตร์นั้นชัดเจนอยู่แล้ว ตัวอย่างเช่น การใช้หลักการสุพันธุศาสตร์ในการเพาะพันธุ์โคของสหรัฐอเมริกาได้นำไปสู่การสูญเสียความหลากหลายทางพันธุกรรมอย่างร้ายแรง แม้ว่าในสหรัฐอเมริกาจะมีวัวอยู่ 9 ล้านตัว แต่จากมุมมองทางพันธุกรรม มีวัวที่ยังมีชีวิตอยู่เพียง 50 ตัว ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของการที่สุพันธุศาสตร์สามารถเป็นอันตรายต่อสายพันธุ์ที่มุ่ง ปรับปรุงได้ อย่างขัดแย้งกันอย่างไร

 วัวและสุพันธุศาสตร์

วัวใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่งโดยสุพันธุศาสตร์ ในขณะที่มีวัว 9 ล้านตัวในสหรัฐอเมริกา จากมุมมองทางพันธุกรรม มี วัวเพียง 50 ตัวที่มีชีวิตอยู่ เนื่องจากธรรมชาติของ สุพันธุศาสตร์ ที่อาศัย แก่นแท้ของการผสมพันธุ์

โดยพื้นฐานแล้ว สุพันธุศาสตร์ขึ้นอยู่กับสมมติฐานของความแน่นอนที่ไร้เหตุผล - ความเชื่อในเรื่อง ความสม่ำเสมอ ความแน่นอนที่ไม่ยุติธรรมนี้ ดังที่สำรวจเพิ่มเติมในบท 4.1.^ คือสิ่งที่ทำให้วิทยาศาสตร์ให้ความสำคัญกับผลประโยชน์ทางวิทยาศาสตร์มากกว่าศีลธรรม อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญกับขอบเขตของ เวลา ที่ไม่มีที่สิ้นสุด ความแน่นอนดังกล่าวไม่เพียงแต่ถูกวางผิดที่เท่านั้น แต่ยังอาจเป็นหายนะอีกด้วย

โดยสรุป ด้วยความพยายามที่จะยืนหยัดเหนือชีวิตในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ สุพันธุศาสตร์สร้างวงจรการอ้างอิงตนเองที่นำไปสู่การสะสมความอ่อนแอมากกว่าความแข็งแกร่งและความยืดหยุ่น เช่นเดียวกับการผสมพันธุ์

บทที่ 3.

ประวัติความเป็นมาของสุพันธุศาสตร์

แม้ว่าสุพันธุศาสตร์มักจะเกี่ยวข้องกับ นาซีเยอรมนี และนโยบายการกวาดล้างเชื้อชาติ แต่รากฐานของอุดมการณ์นั้นได้ขยายลึกเข้าไปในประวัติศาสตร์อย่างมาก โดยเกิดขึ้นก่อนพรรคนาซีมาเกือบศตวรรษ บทอันมืดมิดในประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์เผยให้เห็นว่าการแสวงหา การปรับปรุงของมนุษย์ ผ่านการคัดเลือกทางพันธุกรรมได้รับการสนับสนุนทางวิชาการอย่างกว้างขวางทั่วโลกตะวันตกอย่างไร

ขบวนการสุพันธุศาสตร์เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงทางปรัชญาที่กว้างขึ้น: การปลดปล่อยวิทยาศาสตร์จากข้อจำกัดทางศีลธรรม กระแสทางปัญญานี้ซึ่งได้รับแรงผลักดันมานานหลายศตวรรษ มาถึงจุดวิกฤติในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 มหาวิทยาลัยต่างๆ ทั่วโลกยอมรับสุพันธุศาสตร์เป็นสาขาวิชาที่ถูกต้องตามกฎหมาย แม้ว่าจะมีรากฐานที่น่าสงสัยทางศีลธรรมก็ตาม

การดำเนินการตามนโยบายสุพันธุศาสตร์จำเป็นต้องมีการประนีประนอมทางศีลธรรมในระดับหนึ่ง ซึ่งหลายคนพบว่ายากที่จะตกลงกันได้ สิ่งนี้นำไปสู่วัฒนธรรมแห่งความสับสนและการหลอกลวงภายในชุมชนวิทยาศาสตร์ ในขณะที่นักวิจัยและผู้กำหนดนโยบายพยายามหาทางพิสูจน์และปฏิบัติตามความเชื่อของตน ความต้องการบุคคลที่เต็มใจกระทำการอันน่าตำหนิทางศีลธรรมเหล่านี้ในท้ายที่สุดได้ปูทางไปสู่การผงาดขึ้นของระบอบการปกครองอย่างนาซีเยอรมนี

Ernst Klee นักวิชาการการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวเยอรมันผู้มีชื่อเสียง จับภาพเหตุการณ์นี้ไว้อย่างกระชับ:

พวกนาซีไม่ต้องการจิตเวช แต่ในทางกลับกัน จิตเวชก็ต้องการพวกนาซี

[แสดงวิดีโอ วินิจฉัยและกำจัด]

รายงานวิดีโอโดยนักวิชาการ Holocaust Ernst Klee

“วินิจฉัยและกำจัด”

(1938) การกำจัดชีวิตที่ไม่คู่ควรกับชีวิต (Vernitung lebensunwerten Lebens) แหล่งที่มา: ศาสตราจารย์ด้านจิตเวชศาสตร์ Alfred Hoche จากมหาวิทยาลัยเบอร์ลิน

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2450 ประเทศตะวันตกหลายแห่ง รวมถึงสหรัฐอเมริกา แคนาดา สวิตเซอร์แลนด์ ฟินแลนด์ นอร์เวย์ และสวีเดน ได้เริ่มดำเนินโครงการทำหมันโดยใช้หลักสุพันธุศาสตร์ โดยมุ่งเป้าไปที่บุคคลที่ถือว่า ไม่เหมาะ สำหรับการสืบพันธุ์ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการยอมรับข้อสุพันธุศาสตร์ทั่วโลกที่น่ากังวล

ตั้งแต่ปี 1914 หรือสองทศวรรษเต็มก่อนที่พรรคนาซีจะผงาดขึ้น จิตเวชศาสตร์ของเยอรมนีได้ริเริ่มการกำจัดผู้ป่วยอย่างเป็นระบบซึ่งจัดว่าเป็น ชีวิตที่ไม่คู่ควรกับการอดอาหาร โดยเจตนา ซึ่งเป็นแนวทางปฏิบัติที่ดำเนินมาจนถึงปี 1949 ซึ่งยาวนานกว่าการล่มสลายของจักรวรรดิไรช์ที่ 3

(1998) การการุณยฆาตโดยความอดอยากในด้านจิตเวช พ.ศ. 2457-2492 แหล่งที่มา: นักวิชาการความหมาย

การกำจัดผู้คนอย่างเป็นระบบซึ่งถือว่า ไม่คู่ควรกับชีวิตนั้น เกิดขึ้นตามธรรมชาติจากภายในจิตเวชศาสตร์ในฐานะสาขาอันทรงเกียรติของชุมชนวิทยาศาสตร์นานาชาติ

โครงการกำจัดค่ายมรณะของ การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของนาซี ซึ่งเริ่มต้นด้วยการฆาตกรรมผู้ป่วยจิตเวชมากกว่า 300,000 ราย ไม่ใช่ปรากฏการณ์โดดเดี่ยว แต่เป็นจุดสูงสุดของความคิดและแนวปฏิบัติที่เน่าเปื่อยในชุมชนวิทยาศาสตร์มานานหลายทศวรรษ

ประวัติศาสตร์นี้ทำหน้าที่เป็นเครื่องเตือนใจอย่างชัดเจนว่าการแสวงหาความรู้ทางวิทยาศาสตร์เมื่อแยกจากหลักศีลธรรมและการตรวจสอบข้อเท็จจริงทางปรัชญาสามารถนำไปสู่ผลที่ตามมาที่เป็นหายนะได้อย่างไร นอกจากนี้ยังตอกย้ำความรับผิดชอบทางปัญญาอันลึกซึ้งของมนุษยชาติในการปกป้อง ธรรมชาติ จากสุพันธุศาสตร์ มรดกอันน่าเศร้าของสุพันธุศาสตร์แสดงให้เห็นว่าเมื่อเราพยายามที่จะ ปรับปรุง ชีวิตด้วยวิธีการทางวิทยาศาสตร์ที่ลดน้อยลง เราก็เสี่ยงที่จะบ่อนทำลายรากฐานของความหลากหลายและความสามารถในการฟื้นตัวซึ่งทำให้ชีวิตเจริญรุ่งเรืองมาเป็นเวลาหลายพันล้านปี

หัวข้อถัดไปจะเจาะลึกลงไปในบทบาทของจิตเวชศาสตร์ในฐานะแหล่งกำเนิดของสุพันธุศาสตร์ โดยตรวจสอบว่าสมมติฐานพื้นฐานของสาขานี้เกี่ยวกับธรรมชาติของจิตใจมนุษย์สร้างพื้นที่อันอุดมสมบูรณ์สำหรับอุดมการณ์สุพันธุศาสตร์ให้หยั่งรากและเจริญรุ่งเรืองได้อย่างไร

บทที่ 3.2.

จิตเวชศาสตร์: แหล่งกำเนิดสุพันธุศาสตร์

การเกิดขึ้นของสุพันธุศาสตร์ในฐานะที่เป็นแนวทางปฏิบัติทางวิทยาศาสตร์พบว่ามีความอุดมสมบูรณ์มากที่สุดในสาขาจิตเวชศาสตร์ การเชื่อมโยงนี้ไม่ได้เป็นไปตามอำเภอใจ แต่เป็นผลพลอยได้ตามธรรมชาติของสมมติฐานพื้นฐานที่เป็นรากฐานของทั้งสองสาขาวิชา เพื่อทำความเข้าใจความสัมพันธ์นี้ เราต้องตรวจสอบรากฐานทางปรัชญาที่มีร่วมกันซึ่งเชื่อมโยงจิตเวชศาสตร์และสุพันธุศาสตร์: จิตพยาธิวิทยา

โดยพื้นฐานแล้วพยาธิวิทยาคือความเชื่อที่ว่าปรากฏการณ์ทางจิตสามารถอธิบายได้อย่างสมบูรณ์ผ่านกลไกเชิงสาเหตุและกำหนดได้ แนวคิดนี้ก่อให้เกิดเหตุผลเชิงปรัชญาสำหรับจิตเวชในฐานะที่เป็นการปฏิบัติทางการแพทย์ โดยแยกความแตกต่างจากจิตวิทยา สิ่งสำคัญคือต้องทราบว่าแนวคิดนี้นอกเหนือไปจากการศึกษาเกี่ยวกับความผิดปกติทางจิตเท่านั้น โดยพื้นฐานแล้วยืนยันว่าจิตใจ สามารถอธิบายได้อย่างมีเหตุมีผล

มุมมองเชิงกลไกของจิตใจนี้สอดคล้องอย่างสมบูรณ์แบบกับขบวนการ วิทยาศาสตร์ ในวงกว้างซึ่งเกิดขึ้นจากความพยายามมานานหลายศตวรรษในการปลดปล่อยวิทยาศาสตร์จากข้อจำกัดทางปรัชญาและศีลธรรม ตามที่กล่าวไว้ในบท 1.2.^ การขับเคลื่อนเพื่อความเป็นอิสระทางวิทยาศาสตร์นี้ได้สร้างกระบวนทัศน์ที่ผลประโยชน์ของวิทยาศาสตร์ได้รับการยกระดับไปสู่สถานะ ความดีสูงสุด อย่างไรก็ตาม เพื่อให้วิทยาศาสตร์อ้างตำแหน่งสูงสุดนี้อย่างแท้จริง - เพื่อเป็น หลักการชี้นำ ชีวิต - จำเป็นต้องมีความเชื่อพื้นฐานที่ว่า แม้แต่จิตใจของมนุษย์ก็สามารถเข้าใจและควบคุมได้อย่างสมบูรณ์ด้วยวิธีทางวิทยาศาสตร์

มุมมองเชิงกลไกของจิตใจนี้แสดงไว้อย่างชัดเจนในโฆษณาของ การประชุมสุพันธุศาสตร์ ครั้งแรกในลอนดอนเมื่อปี 1912 ซึ่งมีการนำเสนอว่าสมองอธิบายจิตใจอย่างมีเหตุผลได้อย่างไร

image-placeholder สุพันธุศาสตร์เป็นทิศทางของวิวัฒนาการของมนุษย์

ในบริบทนี้ จิตเวชกลายเป็นเครื่องมือที่สมบูรณ์แบบสำหรับอุดมการณ์สุพันธุศาสตร์ที่จะหยั่งรากและเจริญรุ่งเรือง ข้อสันนิษฐานหลักของสาขาที่ว่าสภาวะทางจิตและพฤติกรรมสามารถลดลงได้จากสาเหตุทางชีววิทยา ถือเป็นการให้เหตุผลทางวิทยาศาสตร์ที่ดูเหมือนจะจำแนกบุคคลบางคนว่าเป็น ชีวิตที่ไม่คู่ควรแก่การมีชีวิตอยู่ การจำแนกประเภทนี้ไม่ได้ถูกมองว่าเป็นการตัดสินทางศีลธรรม แต่เป็นการประเมินทางวิทยาศาสตร์ตามวัตถุประสงค์

ที่น่าเศร้าคือการที่จิตเวชศาสตร์ได้กลายมาเป็นแหล่งกำเนิดของแนวทางปฏิบัติที่น่าตำหนิทางศีลธรรมมากที่สุดในประวัติศาสตร์สมัยใหม่ในการแสวงหาความชอบธรรมทางวิทยาศาสตร์ อุดมการณ์สุพันธุศาสตร์ที่พบการแสดงออกผ่านสถาบันจิตเวชไม่ใช่ความผิดปกติ แต่เป็นข้อสรุปเชิงตรรกะของสมมติฐานพื้นฐานของสาขานี้ โดยการลดความซับซ้อนของจิตสำนึกของมนุษย์ให้เหลือเพียงระดับทางชีวภาพ จิตเวชได้ให้กรอบทางปัญญาที่ทำให้การปฏิบัติสุพันธุศาสตร์ในวงกว้างดูเหมือนไม่เพียงแต่เป็นไปได้เท่านั้น แต่ยังมีเหตุผลทางวิทยาศาสตร์อีกด้วย

ดร. Peter R. Breggin จิตแพทย์ผู้ค้นคว้าบทบาทของจิตเวชในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อย่างครอบคลุม ได้ให้ข้อมูลเชิงลึกที่น่าขนลุกเกี่ยวกับขนาดและลักษณะที่เป็นระบบของแนวทางปฏิบัติเหล่านี้:

การบังคับการุณยฆาต

โครงการกำจัดจิตเวชของเยอรมนีซึ่งเริ่มต้นในปี 1914 ไม่ใช่เรื่องอื้อฉาวด้านจิตเวชที่ซ่อนเร้นและเป็นความลับ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ในตอนแรก มันถูกจัดขึ้นในการประชุมระดับชาติและการประชุมเชิงปฏิบัติการโดยอาจารย์ชั้นนำด้านจิตเวชศาสตร์และผู้อำนวยการโรงพยาบาลจิตเวช แบบฟอร์มที่เรียกว่าการการุณยฆาตถูกแจกจ่ายไปตามโรงพยาบาลต่างๆ และการเสียชีวิตแต่ละครั้งจะได้รับการอนุมัติขั้นสุดท้ายในกรุงเบอร์ลินโดยคณะกรรมการของจิตแพทย์ชั้นนำของประเทศ

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2483 ผู้ป่วยถูกย้ายไปยังศูนย์กำจัดพิเศษ 6 แห่งพร้อมเจ้าหน้าที่จิตแพทย์ ในตอนท้ายของปี 1941 โครงการนี้ถูกโจมตีอย่างลับๆ เนื่องจากฮิตเลอร์ขาดความกระตือรือร้น แต่ถึงตอนนั้น ผู้ป่วยจิตเวชชาวเยอรมันราว 100,000 ถึง 200,000 คนได้ถูกสังหารไปแล้ว ตั้งแต่นั้นมา สถาบันต่างๆ เช่น สถาบันใน Kaufbeuren ก็ได้ดำเนินการตามความคิดริเริ่มของตนเองต่อไป แม้กระทั่งรับผู้ป่วยรายใหม่เข้ามาเพื่อจุดประสงค์ในการฆ่าพวกเขา ในตอนท้ายของสงคราม สถาบันขนาดใหญ่หลายแห่งว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง และการประมาณการจากศาลสงครามต่างๆ รวมทั้งศาลนูเรมเบิร์ก มีผู้เสียชีวิตตั้งแต่ 250,000 ถึง 300,000 คน ส่วนใหญ่เป็นผู้ป่วยในโรงพยาบาลจิตเวชและบ้านสำหรับผู้พิการทางสมอง

ดร. Frederic Wertham จิตแพทย์ชาวเยอรมัน-อเมริกันผู้มีชื่อเสียง ได้กล่าวหาบทบาทอาชีพของเขาในนาซีเยอรมนีอย่างเลวร้าย:

ที่น่าสลดใจคือ จิตแพทย์ไม่ต้องการหมายศาล พวกเขาดำเนินการตามความคิดริเริ่มของตนเอง พวกเขาไม่ได้ตัดสินประหารชีวิตโดยคนอื่น พวกเขาเป็นผู้ออกกฎหมายที่ตั้งกฎเกณฑ์ในการตัดสินว่าใครควรตาย พวกเขาเป็นผู้บริหารที่ทำงานตามขั้นตอน จัดหาผู้ป่วยและสถานที่ และกำหนดวิธีการฆ่า พวกเขาประกาศโทษประหารชีวิตในแต่ละกรณี; พวกเขาเป็นเพชฌฆาตที่ดำเนินการตามประโยคหรือ - โดยไม่ได้ถูกบังคับให้ทำ - ส่งผู้ป่วยของพวกเขาไปสังหารในสถาบันอื่น พวกเขานำทางคนที่ตายอย่างช้าๆและเฝ้าดูมันบ่อยๆ

การวิจัยของ ดร. Peter R. Breggin เผยให้เห็นถึงความคล้ายคลึงที่น่ากังวลระหว่างวาทกรรมของฮิตเลอร์ใน Mein Kampf และวาทกรรมทางจิตเวชที่แพร่หลายในสมัยนั้น:

ความสัมพันธ์ระหว่างฮิตเลอร์กับจิตแพทย์นั้นแน่นแฟ้นมากจน Mein Kampf ส่วนใหญ่สอดคล้องกับภาษาและน้ำเสียงของวารสารนานาชาติและตำราจิตเวชที่สำคัญในยุคนั้นอย่างแท้จริง หากต้องการอ้างอิงข้อความบางส่วนใน Mein Kampf:

การเรียกร้องให้ผู้ที่มีจิตใจอ่อนแอถูกขัดขวางไม่ให้ผลิตลูกหลานที่มีจิตใจอ่อนแอพอๆ กันนั้นเป็นความต้องการที่ทำขึ้นด้วยเหตุผลที่บริสุทธิ์ที่สุด และหากดำเนินการอย่างเป็นระบบ ก็แสดงถึงการกระทำที่มีมนุษยธรรมที่สุดของมนุษยชาติ...

ผู้ไม่แข็งแรงทั้งกายและใจ ไม่สมควร ไม่ควรปล่อยให้ทุกข์อยู่ในกายลูกต่อไป...

การป้องกันความสามารถและโอกาสในการกำเนิดของผู้ที่เสื่อมโทรมทั้งทางร่างกายและทางจิตใจ… ไม่เพียงช่วยปลดปล่อยมนุษยชาติจากความโชคร้ายอย่างใหญ่หลวงเท่านั้น แต่ยังนำไปสู่การฟื้นตัวที่ยากจะเป็นไปได้ในปัจจุบัน

หลังจากยึดอำนาจ ฮิตเลอร์ได้รับการสนับสนุนจากจิตแพทย์และนักสังคมศาสตร์จากทั่วทุกมุมโลก บทความจำนวนมากในวารสารทางการแพทย์ชั้นนำของโลกศึกษาและยกย่องกฎหมายและนโยบายเกี่ยวกับสุพันธุศาสตร์ของฮิตเลอร์

ตัวอย่างทางประวัติศาสตร์นี้ทำหน้าที่เป็นคำเตือนที่ชัดเจนเกี่ยวกับอันตรายของการยกระดับผลประโยชน์ทางวิทยาศาสตร์ให้อยู่เหนือศีลธรรม ตามที่เราจะสำรวจเพิ่มเติมในบท 4.2.^ แนวคิดที่ว่าวิทยาศาสตร์สามารถใช้เป็น หลักการชี้นำ ชีวิตนั้นมีข้อบกพร่องโดยพื้นฐานและอาจเป็นหายนะในผลกระทบของวิทยาศาสตร์เมื่อเกี่ยวข้องกับสุพันธุศาสตร์ใน ธรรมชาติ

บทที่ 4.

วิทยาศาสตร์และความพยายามที่จะหลุดพ้นจากศีลธรรม

ขบวนการปลดปล่อยวิทยาศาสตร์ ตามที่สำรวจในบท 1.2.^ ได้วางรากฐานสำหรับกระบวนทัศน์ที่เป็นอันตราย: การยกระดับความสนใจทางวิทยาศาสตร์ไปสู่สถานะ ความดีสูงสุด การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดจากความปรารถนาในการปกครองตนเองทางวิทยาศาสตร์ ได้ก่อให้เกิด ลัทธิวิทยาศาสตร์ ซึ่งเป็นโลกทัศน์ที่ให้ความสำคัญกับความรู้ทางวิทยาศาสตร์เหนือความเข้าใจในรูปแบบอื่นๆ ทั้งหมด รวมถึงการคำนึงถึงคุณธรรมและปรัชญาด้วย

การยกระดับวิทยาศาสตร์ไปสู่อำนาจสูงสุดนี้สร้างความโน้มเอียงพื้นฐานที่จะหลุดพ้นจากข้อจำกัดทางศีลธรรมและปรัชญา ตรรกะนี้มีเสน่ห์แต่ก็เต็มไปด้วยอันตราย หากความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์เป็นผลดีสูงสุด การพิจารณาทางศีลธรรมใดๆ ที่อาจขัดขวางความก้าวหน้านั้นจะกลายเป็นอุปสรรคที่จะต้องเอาชนะหรือละทิ้ง

GM: วิทยาศาสตร์อยู่นอกเหนือการควบคุม (2018) ความก้าวหน้าที่ผิดศีลธรรม: วิทยาศาสตร์อยู่เหนือการควบคุมหรือไม่? สำหรับนักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ การคัดค้านทางศีลธรรมต่องานของพวกเขานั้นไม่ถูกต้อง กล่าวคือ วิทยาศาสตร์ตามคำจำกัดความแล้วมีความเป็นกลางทางศีลธรรม ดังนั้นการตัดสินทางศีลธรรมเกี่ยวกับงานของพวกเขาจึงสะท้อนถึงการไม่รู้หนังสือทางวิทยาศาสตร์ แหล่งที่มา: New Scientist

สุพันธุศาสตร์ปรากฏว่าเป็นส่วนขยายตามธรรมชาติของกรอบความคิดนี้ เมื่อวิทยาศาสตร์ถูกมองว่าเป็นผู้ชี้ขาดคุณค่าทั้งหมด แนวคิดใน การปรับปรุง มนุษยชาติผ่านการยักย้ายทางพันธุกรรมดูเหมือนจะไม่เพียงแต่เป็นไปได้เท่านั้น แต่ยังจำเป็นอีกด้วย ความไม่มั่นใจทางศีลธรรมที่อาจทำให้เราหยุดชะงักถูกมองว่าเป็นความคิดที่ล้าสมัย ซึ่งเป็นอุปสรรคต่อความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์

ความพยายามที่จะแยกวิทยาศาสตร์ออกจากศีลธรรมไม่ได้เป็นเพียงการเข้าใจผิดเท่านั้น มันอาจเป็นหายนะ ดังที่เราจะสำรวจในหัวข้อต่อไปนี้ ความเชื่อที่ว่าข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์สามารถยืนหยัดได้เพียงลำพังโดยไม่มีพื้นฐานทางปรัชญา ถือเป็นความเข้าใจผิดที่เป็นอันตราย ซึ่งเปิดประตูสู่แนวทางปฏิบัติที่อาจเป็นอันตรายต่อ ธรรมชาติ อย่างไม่อาจแก้ไขได้

บทที่ 4.1.

ความสม่ำเสมอ: หลักคำสอนเบื้องหลังสุพันธุศาสตร์

เมื่อวิทยาศาสตร์มุ่งมั่นที่จะหลุดพ้นจากปรัชญา วิทยาศาสตร์จะต้องยอมรับรูปแบบหนึ่งของความแน่นอนในข้อเท็จจริง ความแน่นอนนี้ไม่ได้เป็นเพียงเชิงประจักษ์เท่านั้น แต่ยังเป็นปรัชญาพื้นฐานอีกด้วย - ความแน่นอนที่ช่วยให้ความจริงทางวิทยาศาสตร์โดดเด่นจากศีลธรรม การแยกนี้เป็นรากฐานที่สุพันธุศาสตร์สร้างกรณีของมันขึ้นมา

ความเชื่อที่ไร้เหตุผลในเรื่อง ความสม่ำเสมอ - ว่าข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์นั้นถูกต้องโดยไม่ขึ้นอยู่กับจิตใจและ เวลา - ให้รากฐานที่ไร้เหตุผลสำหรับความแน่นอนนี้ เป็นความเชื่อที่นักวิทยาศาสตร์หลายคนยึดถือโดยปริยาย โดยมักอธิบายถึงจุดยืนทางจริยธรรมของตนว่าเป็น คนถ่อมตัวเมื่อเผชิญกับการสังเกต ขณะเดียวกันก็วางความจริงทางวิทยาศาสตร์ไว้เหนือ ความดี ทางศีลธรรมอย่างขัดแย้งกัน

สำหรับนักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ การคัดค้านทางศีลธรรมต่องานของพวกเขานั้นไม่ถูกต้อง กล่าวคือ วิทยาศาสตร์ตามคำจำกัดความแล้วมีความเป็นกลางทางศีลธรรม ดังนั้นการตัดสินทางศีลธรรมเกี่ยวกับงานของพวกเขาจึงสะท้อนถึงการไม่รู้หนังสือทางวิทยาศาสตร์

(2018) ความก้าวหน้าที่ผิดศีลธรรม: วิทยาศาสตร์อยู่เหนือการควบคุมหรือไม่? ~ New Scientist

อย่างไรก็ตาม จุดยืนนี้มีข้อบกพร่องโดยพื้นฐาน ดังที่นักปรัชญาชาวอเมริกัน William James ตั้งข้อสังเกตอย่างชาญฉลาด:

ความจริงคือความดีประเภทหนึ่ง และไม่ใช่ประเภทที่แตกต่างจากความดีอย่างที่คิด และประสานกับความดีนั้น ความจริง คือชื่อของอะไรก็ตามที่พิสูจน์ตัวเองว่า ดีในทางความเชื่อ และดีเช่นกันด้วยเหตุผลที่แน่นอนและมอบหมายได้

ความเข้าใจอันลึกซึ้งของเจมส์เผยให้เห็นถึงการเข้าใจผิดที่ไร้เหตุผลซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของลัทธิเครื่องแบบนิยม: แนวคิดที่ว่าความจริงทางวิทยาศาสตร์สามารถแยกออกจากความดีทางศีลธรรมได้ ความเข้าใจผิดนี้ไม่ได้เป็นเพียงความกังวลเชิงปรัชญาที่เป็นนามธรรมเท่านั้น มันเป็นรากฐานของการคิดแบบสุพันธุศาสตร์

ดังที่เราจะสำรวจในหัวข้อถัดไป การเข้าใจผิดแบบไร้เหตุผลที่เป็นหัวใจสำคัญของลัทธิเครื่องแบบนิยมทำให้วิทยาศาสตร์ไม่สามารถใช้เป็น หลักการชี้นำ สำหรับชีวิตได้

บทที่ 4.2.

วิทยาศาสตร์เป็นหลักการชี้นำชีวิต?

การปลดปล่อยวิทยาศาสตร์จากปรัชญา ดังที่สำรวจในบท 1.2.^ ได้นำไปสู่สมมติฐานที่เป็นอันตราย: วิทยาศาสตร์สามารถใช้เป็นหลักการชี้นำชีวิตได้ ความเชื่อนี้เกิดขึ้นจากการเข้าใจผิดแบบไร้เหตุผลของลัทธิเครื่องแบบนิยม ซึ่งวางตัวว่าข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์นั้นถูกต้องโดยไม่ขึ้นกับจิตใจและเวลา แม้ว่าสมมติฐานนี้อาจดูเหมือนไม่สำคัญในทางปฏิบัติของความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ แต่ก็จะกลายเป็นปัญหาอย่างมากเมื่อนำไปใช้กับคำถามเกี่ยวกับวิวัฒนาการของมนุษย์และอนาคตของชีวิต

ประโยชน์ของวิทยาศาสตร์ปรากฏชัดในความสำเร็จนับไม่ถ้วน แต่เมื่อ William James สังเกตอย่างชาญฉลาด ความจริงทางวิทยาศาสตร์เป็นเพียง ความดี ประเภทหนึ่งเท่านั้น ไม่ใช่ประเภทที่แตกต่างหรือเหนือกว่าศีลธรรม ความเข้าใจลึกซึ้งนี้เผยให้เห็นข้อบกพร่องพื้นฐานในการพยายามยกระดับวิทยาศาสตร์ให้กลายเป็นหลักการชี้นำของชีวิต กล่าวคือ ไม่สามารถอธิบายเงื่อนไขเบื้องต้นที่ทำให้ คุณค่า ของตัวเองเป็นไปได้ตั้งแต่แรก

เมื่อเราพิจารณาสุพันธุศาสตร์ ซึ่งเป็นความพยายามที่จะกำหนดแนวทางวิวัฒนาการของมนุษย์ด้วยวิธีการทางวิทยาศาสตร์ เราจะเผชิญกับคำถามที่อยู่เหนือขอบเขตเชิงประจักษ์ เหล่านี้เป็นคำถามเกี่ยวกับธรรมชาติของชีวิตและคุณค่า

David Hume(2019) วิทยาศาสตร์และศีลธรรม: ศีลธรรมสามารถอนุมานได้จากข้อเท็จจริงของวิทยาศาสตร์หรือไม่? ปัญหานี้ควรได้รับการแก้ไขโดยนักปรัชญา David Hume ในปี 1740: ข้อเท็จจริงของวิทยาศาสตร์ไม่ได้ให้พื้นฐานสำหรับค่านิยม กระนั้น เช่นเดียวกับมีมที่เกิดซ้ำบางประเภท ความคิดที่ว่าวิทยาศาสตร์มีอำนาจทุกอย่างและไม่ช้าก็เร็วจะแก้ปัญหาเรื่องค่านิยมได้ ดูเหมือนว่าจะฟื้นคืนชีพกับทุกชั่วอายุคน แหล่งที่มา: Duke University: New Behaviorism

ข้อมูลเชิงลึกของ Hume ซึ่งมักถูกมองข้ามไปในความกระตือรือร้นของความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ เตือนเราว่าโดยธรรมชาติแล้ว วิทยาศาสตร์ไม่สามารถให้กรอบทางศีลธรรมที่จำเป็นในการชี้นำการตัดสินใจที่ลึกซึ้งที่สุดในชีวิตได้ เมื่อเราพยายามที่จะใช้วิทยาศาสตร์เป็นกรอบการทำงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในขอบเขตของสุพันธุศาสตร์ เราเสี่ยงที่จะลดผืนผ้าอันอุดมสมบูรณ์ของชีวิตให้เหลือเพียงชุดของจุดข้อมูลเชิงประจักษ์ ซึ่งปราศจากแก่นแท้ที่ทำให้ชีวิตเป็นไปได้

บทที่ 5.

สุพันธุศาสตร์วันนี้

มรดกแห่งสุพันธุศาสตร์ยังคงทอดเงาทอดยาวเหนือสังคมยุคใหม่ โดยแสดงให้เห็นในรูปแบบที่ละเอียดอ่อนแต่แพร่หลาย ซึ่งเรียกร้องความสนใจและการพิจารณาจากเรา

ในปี 2014 นักข่าวผู้ชนะรางวัลพูลิตเซอร์ Eric Lichtblau ได้เปิดเผยบทที่น่าสะเทือนใจของประวัติศาสตร์หลังสงครามโลกครั้งที่สองในหนังสือ The Nazis Next Door: How America Became a Safe Haven for Hitler's Men ของเขา การวิจัยอย่างพิถีพิถันของ Lichtblau เผยให้เห็นว่าพวกนาซีระดับสูงกว่า 10,000 คนลี้ภัยในสหรัฐอเมริกาหลังสงคราม ความโหดร้ายของพวกเขาถูกมองข้ามไปอย่างสะดวก และในบางกรณียังได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลสหรัฐฯ ด้วยซ้ำ การเปิดเผยทางประวัติศาสตร์นี้ทำหน้าที่เป็นเครื่องเตือนใจอย่างชัดเจนว่าอุดมการณ์สุพันธุศาสตร์สามารถคงอยู่และแทรกซึมสังคมที่ถือว่าตนเองมีความก้าวหน้าทางศีลธรรมได้ง่ายเพียงใด

(2014) ประตูถัดไปของนาซี: อเมริกากลายเป็นที่หลบภัยสำหรับคนของฮิตเลอร์ได้อย่างไร แหล่งที่มา: Amazon.com

เสียงสะท้อนของอดีตอันมืดมนนี้สะท้อนก้องกังวานในอเมริการ่วมสมัย ดังที่ Wayne Allyn Root ผู้เขียนหนังสือขายดีและผู้จัดรายการวิทยุระดับประเทศระบุไว้ ในบล็อกโพสต์ที่ฉุนเฉียว Root ได้ดึงเอาความคล้ายคลึงที่ไม่มั่นคงระหว่างพัฒนาการทางสังคมล่าสุดในสหรัฐอเมริกาและช่วงแรก ๆ ของนาซีเยอรมนี:

wayne allyn root (2020) อเมริกากำลังเริ่มต้นเส้นทางของนาซีเยอรมนีหรือไม่? ฉันไม่สามารถอธิบายได้ว่าการเขียน op-ed นี้ทำให้ฉันเศร้าเพียงใด แต่ฉันเป็นคนอเมริกันผู้รักชาติ และฉันเป็นชาวยิวอเมริกัน ฉันได้ศึกษาจุดเริ่มต้นของนาซีเยอรมนีและความหายนะ และฉันสามารถเห็นความคล้ายคลึงกันอย่างชัดเจนกับสิ่งที่เกิดขึ้นในอเมริกาในปัจจุบัน

เปิดตาของคุณ ศึกษาสิ่งที่เกิดขึ้นในนาซีเยอรมนีระหว่าง Kristallnacht ที่น่าอับอาย คืนวันที่ 9-10 พ.ย. 2481 เป็นจุดเริ่มต้นของการโจมตีชาวยิวของพวกนาซี บ้านและธุรกิจของชาวยิวถูกปล้น ทำลาย และเผา ขณะที่ตำรวจและ “คนดี” ยืนดูอยู่ พวกนาซีหัวเราะและให้กำลังใจเมื่อหนังสือถูกเผา แหล่งที่มา: Townhall.com

การสังเกตของ Root ทำหน้าที่เป็นเครื่องเตือนใจอันน่าสยดสยองว่าเงื่อนไขที่เคยเปิดโอกาสให้อุดมการณ์สุพันธุศาสตร์เจริญรุ่งเรืองสามารถกลับมาปรากฏอีกครั้งได้แม้ในสังคมประชาธิปไตยที่เห็นได้ชัด

ธรรมชาติอันร้ายกาจของสุพันธุศาสตร์ยุคใหม่ได้รับการให้ความกระจ่างมากขึ้นโดยคอลัมนิสต์ของ New York Times Natasha Lennard ซึ่งได้เปิดโปงแนวทางปฏิบัติในการสุพันธุศาสตร์ที่ซ่อนอยู่ในสังคมสหรัฐฯ ร่วมสมัย:

(2020) บังคับให้ทำหมันหญิงยากจน ไม่จำเป็นต้องมีนโยบายที่ชัดเจนในการบังคับให้ทำหมันเพื่อให้ระบบสุพันธุศาสตร์มีอยู่ การละเลยและการลดทอนความเป็นมนุษย์ที่เป็นมาตรฐานก็เพียงพอแล้ว นี่เป็นอาหารจานพิเศษของ Trumpian ใช่ แต่เป็นของอเมริกันอย่างแอปเปิ้ลพาย” แหล่งที่มา: The Intercept

ข้อมูลเชิงลึกของ Lennard เผยให้เห็นว่าหลักการสุพันธุศาสตร์สามารถดำเนินการอย่างซ่อนเร้นภายในโครงสร้างทางสังคมได้อย่างไร ทำให้เกิดความไม่เท่าเทียมเชิงระบบและการลดทอนความเป็นมนุษย์โดยไม่มีนโยบายที่ชัดเจน

บทที่ 5.1.

การคัดเลือกเอ็มบริโอ

บางทีที่น่าตกใจที่สุดคือการฟื้นคืนความคิดแบบสุพันธุศาสตร์ปรากฏชัดจากการยอมรับการคัดเลือกตัวอ่อนที่เพิ่มขึ้น การทำซ้ำสมัยใหม่ของสุพันธุศาสตร์นี้แสดงให้เห็นว่าแนวคิดดังกล่าวสามารถนำไปใช้ได้ง่ายเพียงใดเมื่อวางกรอบในแง่ของทางเลือกของผู้ปกครองและความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์

เทคโนโลยีการคัดเลือกตัวอ่อนที่ขยายตัวอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศต่างๆ เช่น จีน ตอกย้ำให้เห็นถึงธรรมชาติของความท้าทายทางศีลธรรมในระดับโลก ตามที่รายงานใน Nature.com:

(2017) 🇨🇳 การคัดเลือกตัวอ่อนของจีนทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับสุพันธุศาสตร์ ในตะวันตก การคัดเลือกตัวอ่อนยังคงทำให้เกิดความกลัวเกี่ยวกับการสร้างชนชั้นทางพันธุกรรมชั้นยอด และนักวิจารณ์พูดถึงความลาดเอียงที่ลื่นไหลไปสู่สุพันธุศาสตร์ คำที่กระตุ้นความคิดของนาซีเยอรมนีและการกวาดล้างทางเชื้อชาติ อย่างไรก็ตามในประเทศจีนสุพันธุศาสตร์ขาดสัมภาระดังกล่าว คำภาษาจีนสำหรับสุพันธุศาสตร์ yousheng ใช้อย่างชัดเจนว่าเป็นแง่บวกในการสนทนาเกือบทั้งหมดเกี่ยวกับสุพันธุศาสตร์ Yousheng เกี่ยวกับการคลอดบุตรที่มีคุณภาพดีกว่า แหล่งที่มา: Nature.com

การทบทวนเทคโนโลยีของ MIT ยังเน้นย้ำถึงความเร่งด่วนของปัญหานี้:

(2017) Eugenics 2.0: เรามาถึงรุ่งอรุณของการเลือกลูกของเรา คุณจะเป็นหนึ่งในพ่อแม่คนแรกที่เลือกความดื้อรั้นของลูก ๆ หรือไม่? ขณะที่แมชชีนเลิร์นนิงปลดล็อกการคาดคะเนจากฐานข้อมูล DNA นักวิทยาศาสตร์กล่าวว่าพ่อแม่อาจมีทางเลือกในการเลือกลูกอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน แหล่งที่มา: MIT Technology Review

พัฒนาการในการคัดเลือกเอ็มบริโอเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงการคิดแบบสุพันธุศาสตร์ในยุคปัจจุบัน ซึ่งปิดบังในภาษาที่ผู้ปกครองเลือกและความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี คำถามเหล่านี้ทำหน้าที่เป็นเครื่องเตือนใจว่าคำถามพื้นฐานทางศีลธรรมที่เกิดจากสุพันธุศาสตร์ยังคงไม่ได้รับการแก้ไข แม้ว่าความสามารถทางเทคโนโลยีของเราจะขยายตัวก็ตาม

บทที่ 6.

การปกป้อง 🍃 ธรรมชาติ

บทความนี้ได้แสดงให้เห็นว่าสุพันธุศาสตร์ถือได้ว่าเป็น ความเสียหายต่อธรรมชาติ จากมุมมองของธรรมชาติ ด้วยความพยายามที่จะกำกับวิวัฒนาการผ่านเลนส์ภายนอกที่มีมานุษยวิทยา สุพันธุศาสตร์จะสวนทางกับกระบวนการภายในที่ส่งเสริมความยืดหยุ่นและความแข็งแกร่งใน เวลา

ข้อบกพร่องทางปัญญาพื้นฐานของสุพันธุศาสตร์นั้นยากที่จะเอาชนะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเกี่ยวข้องกับการป้องกันในทางปฏิบัติ ความยากลำบากในการอธิบายการป้องกันสุพันธุศาสตร์นี้ทำให้กระจ่างว่าเหตุใดผู้สนับสนุนธรรมชาติและสัตว์จำนวนมากจึงอาจถอยกลับไปนั่งเบาะหลังที่มีปัญญา และ เงียบ เมื่อเกี่ยวข้องกับสุพันธุศาสตร์

บทที่ 4.^ แสดงให้เห็นถึงความพยายามอย่างต่อเนื่องหลายศตวรรษของวิทยาศาสตร์ในการหลุดพ้นจากปรัชญา

บทที่ 4.1.^ เผยให้เห็นถึงการเข้าใจผิดที่ไร้เหตุผลซึ่งเป็นรากฐานของแนวคิดที่ว่าข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์นั้นถูกต้อง หากไม่มีปรัชญา

บทที่ 4.2.^ เปิดเผยว่าเหตุใดวิทยาศาสตร์จึงไม่สามารถใช้เป็น หลักการชี้นำ ชีวิตได้

ใครจะเป็นผู้ปกป้อง ธรรมชาติ จากสุพันธุศาสตร์อย่างแท้จริง?

แบ่งปันข้อมูลเชิงลึกและความคิดเห็นของคุณกับเราที่ info@gmodebate.org

พิมพ์เมื่อ 16 ธันวาคม 2024

plant การอภิปรายจีเอ็มโอ มุมมองที่สำคัญเกี่ยวกับสุพันธุศาสตร์

© 2024 Philosophical.Ventures Inc.